Short Stories

_________เรื่องสั้นแบบยาวๆเกี่ยวกับฉลองคริสต์มาสที่เป็นที่สุดแสนจะภาคภูมิใจของเรา....เอาไปอวดไว้ทั่วเลยทีเดียวไม่ว่าจะไปบอร์ดไหนๆ อาจจะเป็นเพราะนี่เป็นผลงานแรกที่เป็นเรื่องเป็นราวที่สุดเท่าที่เคยทำมาในชีวิตที่ไร้สาระนี้ก็ได้เป็นได้ ( ฮา )

_________พูดถึงคริสต์มาส เทศกาลของชาวคริสต์ที่ไม่ว่าจะคนชาติใดศาสนาไหนก็อยากร่วมแจมร่วมจอยความสนุกด้วยแล้ว ของขวัญ และ ซานตาครอส ก็เรียกได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลนี้เลยทีเดียว....มีผู้คนมากมายให้เรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงานในลักษณะและมุมมองต่างๆกัน เราเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน

_________เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ใส่ใจเข้าไปมากๆในตอนแต่ง ดังนั้นในตอนที่มันเสร็จสมบูรณ์ จึงภูมิใจมากเลย

มันเป็นนิทานปรัมปราที่พ่อแม่มักจะเล่าให้เด็กๆฟังก่อนนอน
มันกล่าวถึงของขวัญชิ้นหนึ่งที่พระเจ้าจะประทานให้แก่คนที่ถูกเลือก
สิ่งนั้นจะมอบความสุข....สิ่งนั้นจะสามารถขจัดความสิ้นหวัง....สิ่งนั้นจะมอบแสงสว่างให้แก่จิตใจ
แม้ว่าบางเรื่องจะเป็นเรื่องที่ยาก และแทบจะเป็นไปไม่ได้ สิ่งนั้นก็สามารถบันดาลให้ได้เสมอ
มันจึงถูกเรียกขานว่า
" กล่องแห่งปาฏิหาริย์ "

>> Peruse <<

_________ ตอนเรียนอยู่ปี 3 ได้ลงทะเบียนเรียนวิชา Short Story Writing ไว้ และเรื่องนี้ก็เป็นรายงานที่ต้องส่งในเทอมนั้น

_________อาจารย์ที่สอนได้ตั้งโจทย์ว่า ให้แต่งเรื่องสั้นใดๆก็ได้จากเพลงอะไรก็ได้ โดยที่จับคำในเนื้อเพลงออกมาบางคำเป็นคีย์เวิร์ดแล้วแตกแขนงออกมา....อืมมมม ท่าทางจะอธิบายให้เข้าใจได้ยาก.....เอาเป็นว่ามันเป็นวิธีการแต่งเรื่องสั้นอย่างหนึ่งที่มีเขียนไว้ในหนังสือชื่อ " ปั้นน้ำเป็นตัว " ของวินทร์ เลียววารินทร์ ก็แล้วกัน ^^"

_________ใช่แล้วเจลต้องใช้วิธีการแต่งของคนอื่น เพื่อแต่งเรื่องนี้....เป็นวิธีการเรียนที่แปลกๆอยู่สักหน่อยที่ต้องถูกบังคับกระทั่งวิธีการคิด....แต่ก็นับว่าเป็นการเรียนรู้ที่ดี

....ท่านเคยคิดบ้างหรือไม่....
ว่าสายสัมพันธ์ของคนเรานั้นเหมือนดั่งต้นไม้ในกระถางที่ต้องได้รับการดูแล
การพูดคุยกันก็การรดน้ำ
การให้ความสนใจกันและกันก็คือการใส่ปุ๋ยพรวนดิน
ถ้าหากขาดซึ่งสิ่งเหล่านี้แล้ว ท่านคิดว่า
" ต้นไม้ "
....จะกลายเป็นเช่นใด....

>> Peruse <<

_________ จากวันที่ของไฟล์ในคอมล่าสุด ( ก่อนแก้ไขเพิ่มเติมเล็กๆน้อยๆเพื่อนำมาโพสลงบล็อก ) บอกไว้ว่านี่เป็นเรื่องสั้นที่แต่งเอาไว้เมื่อต้นกุมภาพันธ์ปี 2549....จ...จำไม่ได้เลยง่ะ =A="....

_________น่าจะเป็นเรื่องสั้นที่หัดแต่งส่งในวิชาเขียนเรื่องสั้น....ได้กลับไปอ่านก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ใส่ความคิดของตนเองได้ชัดเจนดีทีเดียว

" อารมณ์ " เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อคนเรามาก
มันเป็นตัวการสำคัญทีเดียวที่จะทำให้คนมองโลกด้วยความ " อคติ "
ของสิ่งเดียวกัน สถานการณ์อย่างเดียวกัน
หากมองด้วยอารมณ์ที่ต่างกันแล้ว
สิ่งเหล่านั้นจะแตกต่างกันได้ขนาดไหน
ในสายตาของคนเพียงคนเดียว

>> Peruse <<